Tag: dzieciństwo
Od czasów dramatycznej II wojny światowej mija już kilkadziesiąt lat. O strasznych wydarzeniach związanych z nią możemy dowiedzieć się już tylko z książek, fotografii i zapisów dokumentalnych. Przy życiu została już tylko garstka bezpośrednich uczestników tamtych wydarzeń. Dlatego tym cenniejsze są wszelkiego rodzaju przekazy artystyczne mówiące o wojennych latach, dzięki którym pamięć o zagładzie nigdy nie zginie. Taką inspirację widać w twórczości Jana Tauka, zdolnego muzyka, odważnego pisarza i łamiącego wszelkie tabu reżysera. Jego dzieciństwo bardzo wcześnie zostało napiętnowane wojennymi doświadczeniami. Jego matka i cała jej rodzina żydowskiego pochodzenia została odesłana, a następnie zamordowana w nazistowskim obozie. Tauk miał wtedy 4 lata, jego brat, Jakub, 10. Opieką nad nimi zajmował się ojciec, francuski filozof, który jednak po śmierci żony załamał się i nigdy do końca nie interesował się dziećmi. Straszy Jakub był zawsze wzorem dla młodszego Jana. Dlatego jego samobójcza śmierć w 5 lat po zakończeniu działań wojennych doprowadziła Jana do załamania nerwowego. Jego skutki miał odczuwać do końca życia.